Hier begint de lach van je kind

Hier begint de lach van je kind

Je kent het vast wel. Je loopt ‘s ochtends op het schoolplein en ziet een moeder met haar kinderen aan komen snellen. Een moeder met een gezicht op-spanning. Ze zegt met een diepe zucht: ,,Ik zou wel eens een keertje lachende kinderen willen hebben! Blije kindjes!” De kinderen lopen vlak voor haar. Ze kijken strak naar beneden, ‘Exact de blik van hun moeder’, denk je. Je wilt zo graag tegen haar zeggen: ,,Het begint bij jou. Hoe vaak lach jij? Voel jij je vrolijk?”

 

 

En eigenlijk wil je ook zeggen: ,,Brengt dit ze dichter bij vrolijkheid of juist verder daar vandaan?”

Je doet niets… door de tweestrijd die je voelt. Totdat je je beseft en voorneemt elke morgen tegen deze moeder te lachen en iets positiefs te zeggen. En mij dit mooie verhaal te schrijven als inspiratie.

Niemand kent de echte verhalen achter gezichten. De echte gevoelens, daar in de diepte. Zal ze zich schamen, falen als moeder? Wil ze haar leven terug, hoe het was voordat de kinderen er waren? Voelt ze zich eenzaam? Spiegelen haar kinderen haar pijn? Valt haar relatie als los zand uit elkaar? Is ze bekaf van haar kinderen 24/7 alleen groot te brengen, zonder tijd voor zichzelf? Voelt ze zich een vreemde? Voelt ze volle maan nog tot in haar botten? Welk verhaal vertelt zij zich steeds opnieuw?

 

Stel je voor dat jij degene bent die daar loopt. Stel je voor dat je net uit een wervelstorm van haast, verlies en verdriet komt, denkt te moeten haasten naar je werk en niet weet hoe je uit de verwachtingen van anderen kunt ontkomen?

Dat je nog niet wèèt dat verbinding met je kinderen vertrouwen, versnelling en lachende kinderen brengt. Dat je nog niet weet en voelt dat echte verbinding daar plaats vindt als je jouw gevoelens, wensen en verlangen stap-voor-stap durft te zien en VOELEN.

Stel je voor dat jij dat bent die zo met je kinderen over het schoolplein loopt? Waar zou jij dan werkelijk naar verlangen? 

We zijn allemaal strandjutters naar geluk, avontuur en vrijheid. Niet alleen op het strand, ook op het schoolplein. Juist op het schoolplein. Geen small talk, een warme lach, een hand op je schouder, oogcontact, een ‘hallo’ (ik zie en snap je), er is niets mis met je.

Wat je ziet bij een andere moeder, spiegelt ook iets in jou, daar in jouw diepte. Onrecht, afstand, verlangen, herkenning, angst, verdriet, schaamte, verlies, eenzaamheid. Duik erin, pak het, voel het. Geef dat wat je ziet, als eerste aan jezelf, dan aan de ander.

Lach. Lach waar het kan. Om jezelf, naar jezelf. Lach naar je kinderen, de andere moeder, haar kinderen, de vader, de opa, de oma. Geef het.

 

De lach begint bij jou.

 

Met al mijn liefde, Marianne

Wil je dat wat je in de weg staat van je lach en verbinding met jouw leven, kinderen, werk of ouders ombuigen tot een helpend en kloppend verhaal? Zodat je weer ‘licht’ verder kunt en focus hebt? Ik heb 2 ideëen voor je: Start met Ontdek en kies lievelinsgevoelens of  kies voor Kernverhaal, een schrijfretraite, met een live ontmoeting aan zee en online coachgesprekken.

Wat groei en plezier ook van je vraagt, het maakt me blij deel te zijn van jouw reis.