Leg je oordeel neer

In een stuk zeewier, het leefgebied, vonden we samen een hermietkreeft. Ik hou van die dieren, ze kunnen zo mooi verbeelden wat ze nodig hebben. Als er gevaar dreigt, schuilen ze in hun huis òf gaan de aanval aan.

Leg je oordeel neer

Ze lijken geen waarde aan bezit te stellen, leven met wat ze hebben, voeden zich met wat ze toelaten en kiezen een leegstaande, rechtsomdraaiende schelp ter bescherming van hun zachte achterlijf. Als het oude huis niet meer past, geven ze zich permissie voor een nieuw huis. Ze verhuizen vlot van hun oude naar het nieuwe huis.

Het meisje met wie ik op het strand was, wilde de kreeft aan haar ouders laten zien, haar wonderlijke vondst. Ze keken samen naar binnen, waar bijna niets te zien was, behalve 2 scharen, een kleine en een grote. Dat gereedschap hoeft alleen gebruikt te worden als het nodig is. Voor het moment trok het dier zich terug.

Als kind kan het zijn dat je te beschermen hebt wat je zo lief is. De relatie met je vader, je moeder, je reisgenoten broer of zus en het huis waarin je je veilig voelt.

Als niets van dat alles stabiel lijkt, is terug trekken òf aanvallen, met de middelen die hebt, je enige wapen. En dat, terwijl je zo hongerig bent naar voedende en fijne momenten, waarin steeds weer tegen je gezegd wordt dat er niets mis is met je en je geliefd wordt. Precies om wie je bent.

Je wacht totdat de triggers wegvallen. Dat wat je wapens leken, kun je nu gebruiken waar ze voor bedoeld zijn; met plezier een leefomgeving maken waarin je kunt spelen, eten, groeien en je veilig voelt.

Ze zeiden de kreeft gedag, legden haar terug, zodat ze kon rusten en zich kon voeden op de harde bodem van de zee.

Wat als er op jou gewacht wordt, als er gevaar voor je dreigt? Leg je oordeel neer en luister naar wat je hart onthult over wat jouw kind van je nodig heeft. Geef dat.

 

Met al mijn liefde, Marianne